ગરબા કલાસીસનું અવનવું

“એલા એય નિશુડા, આ કુર્તા બુરતાં ક્યારે લેવા જવું છે?” નવરાત્રી આવવાને બે મહિનાની વાર છે અને આ અભલાને હખ નથી ક્યાંય. અભિનું ખાતું નવરાત્રીના બે-ત્રણ મહિના પેલા આવું જ થઇ જાય. તહેવાર ભલે ‘નવ’ રાત્રિનો હોય, ભાઈલાને એ નવ રાત્રીને બદલે નેવું રાત્રી પણ ઓછી પડે. જો કે નવરાત્રી તો મને પણ બહુ પ્રિય છે.
નવરાત્રી આવે અને શહેરના વાતાવરણમાં કેવો સરસ મજાનો પલટો આવી જતો જણાય! શહેરના વિવિધ સ્થળોએ ચણિયાચોળી અને કેડિયું વેચવાવાળાંની ધમધોકાર ઉજાણી, દાંડિયા-રાસ માટેના દાંડિયા વેચવાવાળાં, ગરબાના કલાસવાળાં, આ બધા તો જાણે આખા વર્ષની કમાણી આ નવરાત્રીના તહેવારમાં જ કરી લેતા હોય એવું લાગે હો! Continue reading “ગરબા કલાસીસનું અવનવું”

Advertisements

લાફો

આ કવિતા મેં શા માટે લખી છે એ સમજાવવાં માટે હળવાં એવાં વિચાર-મંથન પૂરતાં રહેશે. ઘણીવાર જીવનમાં એવું થતા જોયું હોય છે કે પ્રેમી યુવાં-યુવતીઓ વચ્ચે નાનકડી અમસ્તી બાબતને લઈને અબોલાં નોતરે એવાં ઝગડા થઇ જતાં હોય છે. અહીંની કવિતામાં દર્શાવેલાં પ્રેમીયુગલ વચ્ચેનો ઘટનાક્રમ ત્યારે જઈને અસ્તવ્યસ્ત થાય છે જયારે પ્રેમિકાનો પ્રેમી એનાં પ્રેમની હદ્દ પાર કરે છે. Continue reading “લાફો”

પોસ્ટઑફિસ – ધૂમકેતુ

આ છે આપણી મીઠી ગુજરાતી ભાષાનું સાહિત્ય. ધૂમકેતુનાં નામે પ્રસિદ્ધ થયેલાં આપણાં લેખક એવાં શ્રી ગૌરીશંકર ગોવર્ધનરામ જોશીની આ રચનાને આખાય જગતમાં ઓળખ મળી, એનાથી વધુ ગૌરવ તો શું હોય શકે? ઓક્સફર્ડ યુનિવર્સીટીએ જાહેર કરેલી દુનિયાની સર્વશ્રેષ્ઠ ૧૦ ટૂંકી વાર્તાઓમાં સ્થાન પામનારી આ ધૂમકેતુની રચનાં “પોસ્ટઓફિસ”, એ ગુજરાતીઓએ ગૌરવ લેવાં જેવી એક ખુબ જ સુંદર સાહિત્યની કલાકારી છે. આજે આખોય દિવસ ગુજરાતી સાહિત્યના રસનાં ઘૂંટડેઘૂંટડા પીધા રાખ્યાં અને એમાં આવી એક વાર્તા મળી આવી કે જે સૌએ વાંચવા જેવી છે. વાર્તાનો સ્ત્રોત શોધતાં શોધતાં આ એક વેબસાઇટ ઉપર ખાબક્યો અને એના દ્વારાં જ સૌ કોઈ સુધી એને પહોંચાડવાનો આ સવિનય પ્રયાસ છે.

ReadGujarati.com

dhumketu[લેખક પરિચય : શ્રી ગૌરીશંકર ગોવર્ધનરામ જોશી. એટલે શ્રી ધૂમકેતુ. ગૌરીશંકર એ ગોવર્ધનરામ જોશી ના ત્રીજા પુત્ર હતા. તેઓશ્રી નો જન્મ તા. 12 મી ડિસેમ્બર 1892 ના રોજ , સૌરાષ્ટ માં જલાબાપાની તપોભૂમિ, વીરપુર ગામે થયો હતો. પ્રાથમિક શિક્ષણ વીરપુરમાં જ . 1914 માં મેટ્રિકની પરીક્ષા પાસ કરી. પછીનું ઉચ્ચ શિક્ષણ જૂનાગઢની બહાઉદ્દીન કૉલેજમાં. 1920 માં મંબઇ યુનિવર્સિટીના સ્નાતક થયા, સંસ્કૃત અને અંગ્રેજી મુખ્ય વિષયો સાથે.

એમનું અપૂર્વ કહી શકાય એવું સર્જન તો ટૂંકી વાર્તાનું જ. એકસાથે 19 વાર્તાઓનો નમૂનેદાર વાર્તાસંગ્રહ ?તણખા-1 ? 1926 મા પ્રકાશીત થયો . અમદાવાદમાં શિક્ષક તરીકે રહેલા ધૂમકેતુ સૌરાષ્ટ્રના ગોંડલ શહેરમાં પણ શિક્ષક તરીકે ફરજ બજાવી હતી. અમેરીકા માં પ્રકાશીત થતુ ? stories from many lands? માં , તણખા મંડળ -1 માંથી ? પોસ્ટ ઓફીસ? નામક વાર્તા ને સ્થાન મળ્યુ છે. ઓક્સફર્ડ યુનિવર્સિટી એ ?ટેનટેલ? નામની શ્રેષ્ઠ પસંદ કરેલી 10 વાર્તામાં પણ ?પોસ્ટ ઓફીસ? નુ સ્થાન છે. ?પોસ્ટ ઓફીસ? વાર્તામાં અલીડોસાના પુત્રી-પત્ર વિરહ નો વલોપાત…

View original post 2,202 more words

શોધું હું કમળ…

શોધું હું કમળ…

 

શોધું હું કમળ, ને મળે છે કાદવ,
હર એક ક્ષણ કેમ વધે બસ આગળ?

કલમ છે જૂની, છે અનુભવનો સાગર,
મારાં અક્ષરનાં વાદળ, રહે કેમ છે પાછળ?
Continue reading “શોધું હું કમળ…”

કહું છું કે….

કહું છું કે….

મારી મીઠી ગુજરાતીનાં અઢળક સાહિત્યના ભંડારની વચ્ચે મારી આ નાનકડી એવી રચનાઓ રજુ કરતાં થોડો અચકાટ લાગતો જણાય છે. નિયમિતપણે લખાતી રચનાઓ અને વાર્તાઓ આ કાતિલ કળયુગના વાવાજોડામાં વિલીન થઇ જતાં જણાય છે.   Continue reading “કહું છું કે….”

રોજ ઉઠી આ એક વિચાર…

રોજ ઉઠી આ એક વિચાર…

આપણે બધાં એવી મોટી મોટી ફાટેલી નોટ છીએ કે કોઈ આપણાં પ્રત્યે જરાં અવળું બોલે તો સ્વાભિમાનને તરત આકરું લાગી આવે છે. એવામાં આ સ્વાભિમાનને ક્યારે પોસવો જોઈએ અને ક્યારે નહીં એનું ભાન ઘણા ઓછાં અને સમજું એવા લોકોને છે.

Continue reading “રોજ ઉઠી આ એક વિચાર…”

પાણીપુરી ખાવાની સ્પર્ધા !

પાણીપુરી ખાવાની સ્પર્ધા !

આપણે અહીંયા ગુજરાતમાં ઘણી જગ્યાઓએ લાડું ખાવાની સ્પર્ધા યોજાય છે. જો સમાચાર જોતાં હોવ કે સામયીક વાંચતાં હોવ તો ખબર હશે આ બધું. ખાલી ફોનમાં ને ફોનમાં લાગી રહેશો તો બાજુની સોસાયટીવાળી રમીલાના લગ્ન પણ થઇ જશે અને એના જમણવારનું જમવાનુંયે રહી જશે. સામાન્ય રીતે આવી સ્પર્ધાઓમાં જીતવાવાળાં ૨૫-૩૦ લાડું ચટ કરી જતા હોય છે. એ તો એમના માટે સામાન્ય થયું, આપણે તો વધીવધીને ૪-૫ ના ખેલાડી. (મારાં પાતળાં શરીરનો થપ્પો ખાવો નહી. તમારાં ભાગના લાડવાં ખાવા માટે પણ સક્ષમ છું.) જામનગર, અમરેલી, રાજકોટ વિગેરે જિલ્લાઓમાં આવી સ્પર્ધાનું આયોજન થયું હોય એવું સમાચારમાં મેં સાંભળ્યું છે ખરું. અને હું તો કહું છું કે આવી નિયમિત સ્પર્ધાઓ યોજવી જ જોઈએ. બાકી આજકાલ સોશિયલ મીડિયામાં ચર્ચામાં રહેવું હોય તો કંઈક પરાક્રમ તો બતાવવું જ પડે ને !

Continue reading “પાણીપુરી ખાવાની સ્પર્ધા !”